O mar é para moitas das nosas parroquias a maior fonte de recursos. Sabemos o que nos aporta e, por experiencia, os riscos que corren os que saen cada día ou os que se enrolan nas grandes mareas, de meses sen voltar ás súas casas. A parroquia de Santa Uxía de Riveira, onde a maior parte da xente vive do mar, coñece a dor pola que están pasando as familias dos tripulantes e mariñeiros do Villa de Pitanxo, pesqueiro con base en Marín. Consternados pola noticia expresamos a nosa cercanía e agarimo aos supervivintes, ás familias dos falecidos ou desaparecidos e a todas as persoas vinculadas ao mundo do mar. Nada nos é alleo e, por iso, pregamos nas nosas celebracións polos que deixaron a vida nas augas de Terranova e polos que desde agora teñen que enfrontarse á vida sen a presenza dos seus seres queridos.

Encomendámolos á Virxe do Carmen e pedimos que nestes duros momentos se manteña viva a nosa fe. Descansen en paz.

«A NOSA INDIFERENZA CONDÉNAOS AO ESQUECEMENTO»

Campaña contra a fame

Necesitamos espertar as nosas conciencias e romper coa indiferencia que condena aos máis pobres e marxinados ao esquecemento. As parroquias de Riveira, Corrubedo, Olveira e Artes participaron desta xornada de Mans Unidas. A parroquia de Riveira fixo unha quedada na praza do concello para ler o Manifesto que expresa a denuncia, a esperanza e o compromiso de cara aos pobos do sur. Agradecemos a todos os que participaron e ó labor de Mans Unidas Riveira.

O 21 de xaneiro representantes das distintas parroquias do Arciprestado de Postmmarcos de Abaixo reuníronse nos locais parroquias de Palmeira, na sesión inicial do Sínodo. O obxectivo do Sínodo e as actitudes de participación, escoita e discernimento foron o centro desta sesión.
Esta proposta nace da convocatoria de Francisco dun Sínodo en varias fases desde 2021 a 2023. O Papa convídanos a participar a homes, mulleres, nenos, mozos e adultos de todo o mundo, para expresar o noso sentir e pensar, a nosa propia experiencia coa Igrexa, e discernir sobre o rumbo que a Igrexa debe tomar no momento actual para crecer e facer camiño sempre en compañía, nunca en soidade. Y por iso, pídenos que escoitemos as inquedanzas, opinións y propostas de todas as persoas de todos os ámbitos da nosa sociedade que se sentan máis ou menos próximas á Igrexa, porque nos une un camiño: “humanizar a vida”.
Entre as parroquias que participaron están as de Corrubedo, Olveira, Artes e Riveira.

ESTA «FORMA DE SERVIZO QUE SE REALIZA NA COMUNIDADE CRISTIÁ» REQUIRÍA SER RECOÑECIDA «COMO UN VERDADEIRO E XENUÍNO MINISTERIO DA IGREXA».

O labor e a presenza dos catequistas é tan antiga como antiga é a Igrexa. As parroquias contan coa súa xenerosidade, esforzos, dedicación, paixón, entrega, formación e acompañamento de nenos, adolescentes, mozos e adultos no camiño da Iniciación Cristiá. Unha comunidade ou parroquia sen catequistas é impensable. Somos conscientes do que aportan e da súa colaboración, que en moitos casos exténdese noutras facetas da vida das comunidades parroquiais. Participan na preparación da liturxia e, especialmente, da misa dominical, de xeito que a súa presenza activa é parte esencial da vida parroquial. E con todo, hai quen se pregunta: porque a necesidade ou a iniciativa da institución do Ministerio de Catequista? Que é iso de “ministerio”?
O domingo 16 de xaneiro proclamamos na segunda lectura o texto de San Paulo aos Corintios no capítulo 12, no que di que hai diversidade de carismas e ministerios promovidos polo Espírito para a edificación da Igrexa. Fala de apóstolos, profetas, mestres e dunha longa lista de ministerios e carismas aberta ás novas necesidades de cada etapa da Igrexa. Non podemos poñerlle trabas ao Espírito, que en cada momento suscita na Igrexa os distintos carismas. Os motivos da institución de ministerio de catequista non teñen que ver con premiar ou non ás persoas, que en colaboración cos pastores se dedican á transmisión do Evanxeo, nin tampouco son unha búsqueda de equipararse co ministerio da Orde Sacerdotal. Os ministerios laicais teñen sentido por si mesmos, pola simple razón de que todos os Bautizados e Confirmados compartimos unha mesma vocación: “Así, pois, incumbe a todos os laicos a preclara empresa de colaborar para que o divino designio de salvación alcance máis e máis a todos os homes de todos os tempos e en todas as partes da terra. Ábraselles, polo tanto, por todas as partes o camiño para que, conforme ás súas posibilidades e segundo as necesidades dos tempos, tamén eles participen celosamente na obra salvífica da Igrexa” (LG 33). A misión de evanxelizar non está restrinxida ao ministerio da Orde Sacerdotal, senón que é unha vocación que compartimos todos os bautizados.
Ministerio é un servizo determinado e importante para a vida da comunidade. Supón unha capacitación e preparación especiais por parte do suxeito, así como unha permanencia maior no compromiso; e por parte da comunidade unha elección e encomenda especial, unida a unha significación ritual ou litúrxica. En palabras do Papa Francisco, na Carta Apostólica en forma de «Motu Proprio» Antiquum Ministerium: “É conveniente que ao ministerio instituido de Catequista sexan chamados homes e mulleres de profunda fe e madurez humana, que participen activamente na vida da comunidade cristiá, que poidan ser acolledores, xenerosos e vivan en comuñón fraterna, que reciban a debida formación bíblica, teolóxica, pastoral e pedagóxica para ser comunicadores atentos da verdade da fe, e que adquirisen xa unha experiencia previa de catequese”.
O catequista é unha das figuras máis coñecidas, que máis colabora cos pastores na misión da Igrexa; e que ten unha historia que se remonta aos inicios da mesma Igrexa. A institución do Ministerio de Catequista é recoñecemento oficial, pero tamén unha chamada nesta etapa da historia a un maior compromiso de comuñón , na liña do Sínodo da Sinodalidade; de discernimento, para descubrir as mocións-indicacións do Espírito Santo; de misión, para anunciar o evanxeo.
Ademáis, o Papa Francisco segue a liña xa marcada polo Papa Paulo VI, especialmente na Carta apostólica Ministeria quaedam (17/08/1972)

e na Exhortación Apostólica Evangelii Nuntiandi (08/12/1975)

O Papa:
que os ministerios de Lector e
de Acólito estén abertos
ás mulleres

Nesta mesma liña están os ministerios de Lector e Acólito. Hai que volver á Carta Ministeria quaedam, do 17 de agosto de 1972, do Papa Paulo VI para coñecer o cambio de Ordes Menores a Ministerios, e de como estos poden ser confiados a seglares

E finalmente, por medio da carta Apostólica en forma de Motu Proprio Spiritus Domini, o Papa Francisco modifica o parágrafo 1 do Canon 230 do Código de Dereito Canónico de 1983. Unha modificación que suprime a reserva ao home dos ministerios de Lector e Acólito

[…] unha práctica consolidada na Igrexa latina confirmou tamén que estes ministerios laicos, ao estar baseados no sacramento do Bautismo, poden ser confiados a todos os fieis idóneos, sexan de sexo masculino ou feminino.

En consecuencia, despois de escoitar o parecer dos Dicasterios competentes, decidín proceder á modificación do canon 230 § 1 do Código de Dereito Canónico (…):

«Os laicos que teñan a idade e condicións determinadas por decreto da Conferencia Episcopal, poden ser chamados para o ministerio estable de lector e acólito, mediante o rito litúrxico prescrito; con todo, a colación deses ministerios non lles dá dereito a ser sustentados ou remunerados pola Igrexa».

O QUE PARECE SINXELO É UN CAMBIO MOI RELEVANTE:
Supón a eliminación da única discriminación entre mulleres e homes laicos .
Supérase a vinculación exclusiva destos ministerios ás etapas no proceso cara o sacramento da Orde Sacerdotal.
Pode constituir un impulso a unha maior implicación dos laicos na vida e misión da Igrexa.

O ano litúrxico comeza co tempo de Advento, xusto o domingo despois de celebrar a solemnidade de Cristo Rei. O Advento prepáranos para o gran acontecemento de Nadal, que só se descubre e vive desde a humildade e a fe. Na catequese e nas casas, nenos e nenas da Parroquia de Riveira confeccionaron a Coroa de Advento cas catro candeas que xuntos acendemos domingo tras domingo. Que importante é a catequese e vivencia da fe nas casas! Nos últimos domingos os catequistas cos nenos diseñaron unha postal personalizada que chegaron nas datas de Nadal ás casas de seus pais. Ás veces invertimos moito tempo en felicitar aos de fóra e esquecémonos dos que están cada día á nosa beira, aos máis queridos.


Un momento moi importante foi a acollida e distribución da Luz da Paz de Belén. O 12 de decembro chegou á Catedral de Santiago e o sábado 18 celebramos que chegaba á parroquia de Santa Uxía de Riveira. Despois da celebración da Eucaristía saímos ao exterior do templo para cantar xuntos unha panxoliña adaptada á parroquia. Con esta panxoliña e coas fotos dos nenos a parroquia felicitou o Nadal nas redes a través dun vídeo. Gracias aos catequistas, colaboradores e pais que fixeron posible un Nadal máis cercano, no medio da situación Covid.

Y regresamos !!, con mascarillas , con alegría, con precaución , con ilusión , con ganas de VIVIR LA VIDA , volvimos a una jornada de la INMACULADA.

Gracias primero a los sanitarios , a los médicos…,al prójimo vacunado , porque sin ellos no estaríamos donde estamos ahora .
Gracias a los jóvenes de las parroquias de Riveira , Aguiño y Oleiros por pasar un día en comunión con tanta alegría , buen rollo y esperanza , durante todo el día demostrasteis que sois únicos , que sois jóvenes y vuestra sonrisa traspasa todas las mascarillas del mundo .

Gracias Madre Inmaculada por estos años en los que nos acogiste ante nuestras dudas , nuestros miedos , por darnos el valor que toda madre le da a su hijo cuando sufre y le dice “ estoy siempre contigo , siempre , preocúpate por las personas que te rodean , porque unidos se hace un mundo mejor “. Y como les dijo don Julián a los jóvenes “ MARÍA fue la primera instagram del mundo y su primer tuit fue -hágase en mí según tu palabra “ ( bendita tú eres entre todas las mujeres ) .

P.D. – Lo ideal es leer esto y ver las fotos con la canción “resistiré” que tantas tardes a las 20.00h. puse a todo volumen en mi balcón . Gracias Mari , Juana , Dolores , Florita , y demás cates por su servicio al evangelio .
Gracias a don Alfonso y Javier Rodríguez por hacer realidad días como el de hoy .

«Salimos de Ribeira a las 09.30h aproximadamente, cuando llegamos a Santiago, nos junataron en un salón de actos en el que fuimos practicando unos bailes mientras llegaba la gente. Una vez estuvimos todos, nos dividimos para ir a los talleres en los que nos habíamos apuntado. Nosotros reflexionamos acerca de la sociedad con una chica muy agradable, tocamos temas como el amor, la felicidad,… Antes de terminar nos dijo con que el valor de cada persona, el valor de cada uno de nosotros es infinito, y que nadie nos diga lo contrario.
Más tarde nos fuimos a comer y al terminar estuvimos haciendo una serie de juegos, lo que también nos ayudó a conocer gente, ya que nos mezclamos entre los jóvenes de otras parroquias.
Una vez terminamos los juegos pasamos a una de las partes más emocionantes de la tarde: el concierto de Grillex, en el que escuchamos su propio testimonio.
Llegó ya la hora de la merienda y justo después el tiempo de las confesiones. Mientras tanto, algunos jóvenes dieron su testimonio cristiano.
Llegó al final la parte más importante: la celebración de la misa en la Catedral.
En mi opinión fue una experiencia muy buena, ya que me lo pasé muy bien y conocí a gente encantadora. Sin duda, repetiría mil veces
«. Laura Castro Saíñas

Desde marzo de 2020 a Covid-19 condicionou moitas das actividades e mesmo a vida en xeral. No ámbito da catequese obrigounos a saír ao paso e a buscar a mellor resposta ante esta situación. E atopámola: catequese comeza na casa. Unha resposta a unha situación que nos valeu para recordar que os pais son os primeiros catequistas dos seus fillos e que tamén expresou a inquietude ou non dos pais e nais da catequese da parroquia de Riveira.

Neste novo curso 2021/2022, despois de familiarizarnos co virus e cas medidas para combatilo, damos un paso máis. A Delegación de Catequese da nosa diocese de Santiago propón un lema no que se suman esforzos e a vocación que comparten pais e catequistas: A Catequese comeza na casa e continúa na parroquia.

Os catequistas prepararon con gran detalle o primeiro día